Zowel de dag van vandaag als de volgende route was anders dan normaal. Om redenen die zelfs ik niet begrijp mijn collega's besloten om de 2 volgende dagen route te wijzigen, het overslaan van een ontspannen en het doen van een ander. Dit zijn situaties waar je bent als je op reis in groepen, en hoe groter de groep hoe groter de kans dat deze onverwachte veranderingen die voortvloeien mening. Toen ik de planningen van mijn reizen probeer ik rekening te houden met de standpunten van alle die reizen met mij, dus als er last-minute wijzigingen die invloed hebben op een hele dag genoeg last van me, vooral als je het niet begrijpt, vooral wanneer een vooral met het oog trekt de rest van de groep en je verwijderd de reis. Dus in een dergelijke situatie heb ik gekozen om alleen te gaan met mijn 2 volgende routes en geluk wil mijn compys met hun keuzes.

En zoals gepland ging ik naar Hakone ...

De reis naar Hakone heeft een aantal transfers, een in Odawara, waar hij de gelegenheid om de Hakone Gratis Pass te kopen. Deze pas is voorzien van een redelijke prijs zowel het meer, onder meer, trams en kabelbanen in de omgeving. Zeer interessant, niet alleen op prijs, maar door middel van lijnen die u opslaat.

Ik kwam in Motohakone vanaf daar heb ik het pad tussen Motohakone en HakoneMachi lopen. Deze route maakt deel uit van het eeuwfeest Tokaido weg die Edo en Kyoto aangesloten.

Deze weg had een aantal door de overheid gesteunde stations voor reizigers konden rusten. Deze stations bestond uit portier stations en paardenstallen, en accommodatie en voedsel. Dit gedeelte van de Tokaido, dat nog steeds bestaat is omgeven door ceders, die, zoals u ziet in de afbeelding hieronder zijn langer dan het leger van Rambo.

De oorspronkelijke weg bestond uit 53 stations tussen Kyoto en Edo. De 53 stations zijn gebaseerd op de 53 boeddhistische heiligen Acolyte Sudhana in zijn zoektocht bezocht voor verlichting. Alleen Alize deze reis, was iets bijzonders. Ik verwachtte meer mensen langs de weg, omdat MotoHakone was helemaal vol van Aziatische toeristen, maar het was niet zo. Het gaf me de tijd om David de Kabouter te bezoeken ...

Vroeger, op sommige punten langs de route, had checkpoints waar de reizigers moesten reizen vergunningen presenteren door te geven. Vandaag de dag is bewaard gebleven een van deze "ijkpunten" zoals ze waren, zodat we kunnen zien wat de levensstijl van de samurai, die bewaakt de site. Dit is net voor het bereiken van HakoneMachi, en is een zeer aan te bevelen bezoek.

In tegenstelling tot de voorspellingen van mijn reisgenoten niet eens een druppel vallen, maar liep nubladete de dag, zelfs met slierten van mist. Dus de beste foto van de berg Fuji die ik neem is als volgt:

Zodra ze moesten HakoneMachi cruise te doen

Noem me wispelturig, maar besloot hem te laten gaan voor de stoomboot montarme de Galleon. Op de foto hieronder zien de spookachtige slierten van mist die kwamen en gingen. Dat gaf hem een ​​mystieke tintje aan de reis.

Aan de staart van de zending maakte twee Koreaanse vrienden, studenten van biologie, deden ze dezelfde route als ik. Dus ik vast aan hen voor de rest van de dag, praten over culturele verschillen en tussen de Aziatische en Westerse smaken.

Hier de 4 samen met de commandant Nelson, die wist dat die wateren.

We landden in Togendai nu op vulkanisch gebied te bezoeken!

Voor maximaal de mijnen van zwavel en fumarolen moest zien dat zijn het bestijgen van de berg, maar met de kabelbaan.

De toegang tot het gebied is vol met waarschuwingen voor de veiligheid als gevolg van de dampen van zwavel, en die de klim maken voor mensen met astma, hart, etc etc

Kuro-Tamago De eieren worden gekookt in de vulkanische geisers. Deze, wanneer ze in contact met zwavel zwart en legenda voor elke komma u verlengen je leven 5 jaar.

Voor de moeite, koop een pakje van 5 voor 500Y, dus ik nodigde de twee Koreaanse jongens en verlengen hun leven. Wat mij betreft, ik hoop dat de mix het ei met een heerlijke curry bergbeklimmer zal niet de legende te wijzigen.

Na deze ervaring van de 2-Koreaanse collega's probeerde me te overtuigen om naar een Onsen in Hakone, waarin zij bekend zijn, zelfs in zijn land. Maar de tijden niet te overtuigen mij dus heb ik besloten om terug te keren naar Tokio.

Bij aankomst het donker was, mijn collega toonde geen tekenen van leven en was niet te laat. Dus ik verwijderde de doorn niet had Shinjuku gezien 's nachts met de neons aan.

Doelloos ben ik begonnen om zich te mengen met mensen en het kijken naar de Japanse genieten.

En ik eindigde met een diner in een McDonalds, een ebi filet-o en niemand opwarming mijn oor over hoe vreselijk het is om te eten bij McDonalds, terwijl in Japan!

Kortom het was een speciale dag vol herinneringen en onvergetelijke ervaringen. Jammer dat de solo te genieten.